عوامل ترک خوردن میوه
ترک خوردن میوه یکی از مشکلات رایج در باغها و مزارع است که میتواند کیفیت ظاهری، قابلیت نگهداری و ارزش اقتصادی محصول را کاهش دهد. این مشکل همیشه به معنای وجود بیماری نیست و در بسیاری از موارد، تغییرات ناگهانی رطوبت، رشد سریع بافت داخلی میوه، ضعف پوست، شرایط آبوهوایی و تغذیه نامتعادل در ایجاد آن نقش دارند.
بنابراین برای پیدا کردن علت ترک خوردن میوه ها نباید تنها به یک عامل توجه کرد. بررسی همزمان وضعیت آبیاری، خاک، تغذیه، رقم، شرایط اقلیمی، میزان پوشش شاخوبرگ و حتی مرحله رسیدگی میوه میتواند به تشخیص دقیقتر مشکل کمک کند.
عوامل فیزیولوژیکی و ساختاری پوست میوه
پوست میوه نقش مهمی در جلوگیری از خروج یا ورود بیش از حد آب دارد و در زمان رشد باید همزمان با افزایش حجم بافت داخلی توسعه پیدا کند. اگر سرعت افزایش حجم گوشت میوه بالا باشد اما قابلیت کشسانی پوست محدود باشد، فشار داخلی میتواند باعث ایجاد شکاف شود.
در برخی میوهها این مشکل در زمان نزدیک شدن به رسیدگی بیشتر دیده میشود؛ زیرا با تغییر ساختار سلولی، پوست ممکن است استحکام اولیه خود را تا حدی از دست بدهد. شدت ترک نیز میتواند به ویژگیهای ژنتیکی رقم و ضخامت پوست بستگی داشته باشد.
یکی از نکات مهم درباره علت ترک خوردن این است که همه ترکها ظاهر یکسانی ندارند. برخی ترکها از قسمت دم میوه به سمت بیرون امتداد پیدا میکنند، برخی به شکل حلقهای هستند و در بعضی محصولات ترکهای سطحی و ریز ایجاد میشود.
برای نمونه، در گوجهفرنگی ترکهای شعاعی و حلقوی از شکلهای شناختهشده این عارضه هستند و معمولاً در شرایطی که رشد میوه سریع شده یا میزان آب در دسترس گیاه بهسرعت تغییر کرده است، بیشتر مشاهده میشوند.
عوامل فیزیولوژیکی و ساختاری پوست میوه
عوامل محیطی: آب و هوا و تنش های آبی
نوسان شدید رطوبت خاک یکی از مهمترین عوامل مرتبط با ترک خوردن میوه است. هنگامی که گیاه برای مدتی با کمبود آب روبهرو باشد و سپس حجم زیادی آب دریافت کند، سرعت جذب آب افزایش پیدا میکند و میوه ممکن است با سرعت بیشتری متورم شود.
اگر این افزایش حجم با توان کشسانی پوست هماهنگ نباشد، احتمال ایجاد شکاف بالا میرود. این وضعیت در زمانی که بارندگی شدید بعد از یک دوره خشکی رخ میدهد، اهمیت بیشتری دارد. منابع ترویجی نیز حفظ رطوبت نسبتاً یکنواخت خاک را یکی از راهکارهای مهم کاهش مشکلات ناشی از تنش آبی معرفی کردهاند.
گرمای شدید نیز میتواند شرایط را پیچیدهتر کند. افزایش دمای میوه و قرار گرفتن مستقیم آن در معرض نور خورشید ممکن است حساسیت پوست را بیشتر کند و در زمان رشد سریع، احتمال آسیب را افزایش دهد.
در نتیجه برای مدیریت علت ترک خوردن میوه روی درخت باید علاوه بر برنامه آبیاری، شرایط آبوهوایی، پوشش شاخوبرگ و مرحله رسیدگی محصول را نیز در نظر گرفت.
عوامل محیطی مختلفی میتوانند شدت این عارضه را تغییر دهند که مهمترین آنها عبارتاند از:
- خشکی طولانیمدت خاک
- بارندگی سنگین پس از خشکی
- آبیاری بیش از نیاز گیاه
- فاصله زیاد میان نوبتهای آبیاری
- گرمای شدید در دوره رسیدگی
- تغییر ناگهانی دمای شب و روز
- رطوبت بالای هوا
- تابش مستقیم و شدید خورشید
- وزش باد خشک و گرم
- تغییر سریع شرایط آبوهوایی
در چنین شرایطی استفاده از آبیاری منظم و متناسب با بافت خاک اهمیت زیادی دارد. آبیاری قطرهای و استفاده صحیح از مالچ نیز میتواند به کاهش نوسانات رطوبت خاک کمک کند و از خشک شدن سریع سطح خاک جلوگیری نماید.
کمبودها و عدم تعادل غذایی
تغذیه گیاه باید متعادل باشد و صرفاً افزایش مقدار کود به معنای بهبود کیفیت میوه نیست. عناصر غذایی مختلف در رشد سلولی، تشکیل بافت، استحکام دیواره سلولی و تنظیم فرایندهای رشدی نقش دارند و عدم تعادل آنها میتواند گیاه را نسبت به تنشهای محیطی حساستر کند.
کلسیم یکی از عناصر مهم در استحکام بافتهای گیاهی است، اما مشکل ترک خوردن را نمیتوان در تمام موارد فقط به کمبود کلسیم نسبت داد. جذب عناصر به وضعیت ریشه، رطوبت خاک، pH و تعادل میان عناصر مختلف وابسته است. منابع ترویجی نیز تأکید میکنند که نوسان رطوبت میتواند جذب و انتقال کلسیم را مختل کند.
استفاده بیبرنامه از انواع کود بدون توجه به نیاز واقعی گیاه ممکن است تعادل تغذیهای را برهم بزند. بهتر است برنامه کوددهی بر اساس آزمون خاک، مرحله رشد، نوع محصول و شرایط باغ تنظیم شود.
در بعضی برنامههای تغذیهای، استفاده صحیح از آمینواسید برای گیاهان نیز به عنوان بخشی از مدیریت تنش مطرح میشود، اما چنین موادی نباید جایگزین آبیاری اصولی یا تغذیه پایه و متعادل شوند.
برای کاهش احتمال مشکلات تغذیهای، توجه به این موارد ضروری است:
- انجام آزمون خاک پیش از کوددهی سنگین
- بررسی وضعیت تغذیهای برگها در باغهای تجاری
- پرهیز از مصرف بیش از اندازه نیتروژن
- توجه به تأمین مناسب پتاسیم
- بررسی وضعیت کلسیم و منیزیم
- تنظیم pH خاک در محدوده مناسب محصول
- تقسیم کوددهی در مراحل مختلف رشد
- جلوگیری از کوددهی سنگین پیش از بارندگی
- توجه به وضعیت ریشه و سلامت خاک
- هماهنگ کردن تغذیه با میزان محصول روی درخت
گاهی باغدار پس از مشاهده ترک روی میوه به سراغ خرید کود آهن یا سایر کودهای ریزمغذی میرود، در حالی که ابتدا باید مشخص شود مشکل واقعاً ناشی از کمبود همان عنصر است یا نوسان آب و سایر عوامل نقش اصلی را دارند.
عوامل زراعی و مدیریتی
نحوه هرس، میزان بار روی درخت، تراکم شاخوبرگ، روش آبیاری و حتی زمان برداشت میتواند بر احتمال ترک خوردن اثر بگذارد. مدیریت بیش از حد شدید شاخوبرگ ممکن است میوه را بیشتر در معرض نور مستقیم قرار دهد و شرایط دمایی نامناسبی روی سطح آن ایجاد کند.
در محصولات حساس، حفظ پوشش مناسب برگها میتواند از تغییرات شدید دمایی روی میوه جلوگیری کند. پژوهشهای جدید درباره گوجهفرنگی نیز نقش پوشش شاخوبرگ در کاهش تابش مستقیم و نوسان دمای میوه را مورد توجه قرار دادهاند.
مدیریت آفات و بیماریها نیز اهمیت دارد؛ زیرا برخی آسیبهای سطحی میتوانند محل ورود عوامل بیماریزا باشند. برای مثال، در انگور ترک خوردگی دانهها میتواند در اثر بیماریهایی مانند سفیدک سطحی یا نوسان شدید آب ایجاد شود.
بنابراین رعایت اصول مدیریتی زیر میتواند به کاهش خسارت کمک کند:
- حفظ تراکم مناسب شاخوبرگ
- جلوگیری از هرس بیش از اندازه
- تنظیم باردهی درخت
- کنترل علفهای هرز رقیب
- بررسی منظم وضعیت برگ و میوه
- مدیریت صحیح بیماریهای قارچی
- جلوگیری از آبیاری سنگین ناگهانی
- برداشت در زمان مناسب
- حفظ سلامت ریشهها
- جلوگیری از آسیب مکانیکی به میوه
در برنامه مدیریت باغ، زمان اجرای عملیات تغذیهای و حفاظتی نیز باید با مرحله رشد هماهنگ باشد. برای مثال، فروت ست در برخی برنامههای تغذیهای برای تأمین عناصر مورد نیاز در مراحل حساس رشد استفاده میشود، اما زمان و ترکیب آن باید متناسب با محصول و شرایط باغ تعیین شود.
همچنین برنامههای حفاظتی نباید بدون توجه به مرحله رشد اجرا شوند. برای مثال، زمان سمپاشی سفیدک انگور باید با مرحله حساسیت تاک، شرایط آبوهوایی و دستور مصرف ترکیب مورد استفاده هماهنگ باشد و صرف مشاهده ترک، دلیل کافی برای سمپاشی نیست.
دلایل ترکیدگی میوه در ارقام هسته دار
میوههای هسته دار در مقایسه انواع بدون هسته بیشتر مستعد ترک خوردگی هستند. در جدول زیر دلایل ترک خوردگی در میوههایی که این مشکل در آنها شایعتر است را ارائه دادهایم.
عوامل ترک خوردن میوه
زمان ترک خوردن میوه
خبر بد برای باغداران و بهرهبررداران از درختان میوه این است که میوه درختان ممکن در در مراحل مختلف رشد و به ثمر رسیدن دچار ترک خوردگی شود. به طور کلی میتوان انتظار ترک خوردن میوه را در بازههای زمانی زیر داشت:
- مراحل ابتدایی تشکیل میوه: در این مراحل تقسیم سلولی با سرعت زیادی در حال انجام است و میوه بسیار سریع بزرگ میشود. با وجود اینکه احتمال ترک خوردن میوه در این بازه زمانی در مقایسه با زمانهای دیگر کمتر است اما همچنان احتمال آن وجود دارد.
- نزدیک به زمان رسیدن میوه: سرعت رشد در این مرحله کاهش مییابد اما مواد مغذی و آب وارد میوه میشوند. پوست میوه در این مرحله حساستر و نازکتر و میزان قند موجود در آن بالاست؛ به دنبال این شرایط پوست میوه در این مرحله آسیبپذیری بیشتری دارد.
- مرحله رسیدن کامل میوه: در این مرحله میوه حداکثر اندازه خود را دارد و پوست آن در نازکترین و شکنندهترین حالت ممکن است؛ بنابراین بروز هرگونه تغییرات محیطی میتواند زمینهساز ترک خوردن میوه شود.
روشهای جلوگیری از ترک خوردن میوه
اطلاع و آگاهی از روشهای جلوگیری از ترک خوردن میوه میتواند به باغداران کمک کند تا پیش از بروز این مشکل و هدر رفت میوه، مانع از ضررهای اقتصادی آن شوند. برخی از مهمترین راهکارهایی که میتوان برای جلوگیری از ترک خوردن میوه به کار برد، عبارتند از:
1: آبیاری را مدیریت کنید:
در طول دوره رشد میوه بهویژه مراحل پایانی و نزدیک به رسیدن آن، آبیاری کافی و منظم بسیار مهم و ضروری است؛ زیرا آبیاری بیش از اندازه یا بیآبی کشیدن درخت باعث ترک خوردگی میشود. بهتر است فواصل آبیاری را به شکل دقیق و حساب شده انجام دهید و از روشهای جدید مانند آبیاری قطرهای استفاده کنید. توصیه میشود در بازههای زمانی نزدیک به رسیدن، میزان آبیاری را کاهش دهید.
2: به اندازه و به صورت اصولی از کودها استفاده کنید:
برای رشد مناسب میوه و افزایش ضخامت پوست آن باید از عناصری مانند بور، پتاسیم و کلسیم به صورت کامل استفاده کرد.
3: از ارقام مقاوم درخت استفاده کنید:
برای انتخاب ارقام مقاوم میتوان از تجربه کشاورزان و باغداران موفق منطقه بهرهمند شد یا از کارشناسان این حوزه مشاوره دریافت کرد.
4: جداسازی میوهها در مراحل اولیه رشد:
میوههای نارس و ضعیفتر را از میوههای سالم جدا کنید؛ این کار به درخت این فرصت را میدهد تا روی میوههای سالمتر تمرکز کند و مواد مغذی و انرژی بیشتری به آنها برساند.
بررسی موردی میوه های مهم
نوع میوه در شکل بروز ترک اهمیت زیادی دارد. ساختار پوست، میزان آب موجود در بافت، سرعت رشد، زمان رسیدگی و حساسیت رقم باعث میشود یک عامل در دو محصول مختلف اثر متفاوتی داشته باشد.
در گوجهفرنگی، نوسان شدید آب و رشد سریع میوه از عوامل مهم هستند. در انگور نیز افزایش سریع آب در دانههای رسیده میتواند باعث باز شدن پوست شود. در برخی محصولات دیگر، ویژگی رقم و شرایط آبوهوایی نقش پررنگتری دارند.
برای نمونه، ترک خوردن گوجه فرنگی ممکن است پس از بارندگی شدید یا آبیاری سنگین در دورهای رخ دهد که میوه در حال رسیدن است. در این وضعیت، پوست نمیتواند با سرعت افزایش حجم داخلی هماهنگ شود و ترکهای شعاعی یا حلقوی ایجاد میشوند.
در کدو نیز تغییرات ناگهانی رطوبت و رشد سریع میوه میتواند اهمیت داشته باشد و بررسی علت ترک خوردن کدو حلوایی باید با توجه به وضعیت آبیاری، شرایط خاک و مرحله رشد انجام شود.
در انجیر، ترک خوردگی ممکن است به وضعیت آبی، مرحله رسیدگی و شرایط محیطی ارتباط داشته باشد. بنابراین برای تشخیص اینکه چرا میوه انجیر ترک میخورد باید وضعیت آبیاری و زمان رسیدگی را در کنار سلامت درخت بررسی کرد.
در مرکبات نیز نوع آسیب مهم است و بررسی علت قاچ خوردن پرتقال روی درخت بدون توجه به وضعیت آب، تغذیه، رقم و شرایط محیطی میتواند به تشخیص اشتباه منجر شود.
در انجیر، تشخیص علت ترک خوردن میوه انجیر روی درخت باید بر اساس زمان بروز ترک، میزان آبیاری و وضعیت رسیدگی انجام شود. اگر ترکها همراه با تغییر رنگ، پوسیدگی یا علائم غیرطبیعی دیگری باشند، بررسی احتمال بیماری یا آسیب آفت نیز ضروری است.
در پرتقال نیز علت ترک برداشتن پرتقال میتواند با عوامل مختلفی ارتباط داشته باشد و نباید تنها به یک عنصر غذایی یا یک عملیات باغی نسبت داده شود. مدیریت متعادل آب و تغذیه در طول دوره رشد اهمیت زیادی دارد.
راهکارهای پیشگیری: مدیریت یکپارچه
پیشگیری از ترک خوردن میوه با یک اقدام منفرد انجام نمیشود و بهتر است مجموعهای از عملیات آبیاری، تغذیه، انتخاب رقم، مدیریت شاخوبرگ و کنترل شرایط محیطی در کنار یکدیگر اجرا شوند.
در این رویکرد، هدف اصلی کاهش تنش و جلوگیری از تغییرات شدید رشد است. هرچه شرایط رشد یکنواختتر باشد، احتمال بروز برخی عوارض فیزیولوژیکی نیز کاهش پیدا میکند.
1. مدیریت آبیاری و رطوبت خاک
آبیاری باید متناسب با نیاز گیاه و ظرفیت نگهداری آب خاک تنظیم شود. خشکی شدید و سپس آبیاری سنگین یکی از شرایطی است که میتواند احتمال ترک خوردگی را افزایش دهد.
برای مدیریت بهتر آب، اقدامات زیر اهمیت دارند:
- بررسی رطوبت خاک پیش از آبیاری
- تنظیم فاصله میان نوبتهای آبیاری
- پرهیز از آبیاری بسیار سنگین پس از خشکی
- استفاده صحیح از سامانه قطرهای
- استفاده از مالچ مناسب در شرایط لازم
- بررسی زهکشی زمین
رطوبت یکنواخت به معنای خیس نگه داشتن دائمی خاک نیست؛ بلکه هدف این است که گیاه با نوسانهای شدید آب مواجه نشود. این اصل بهخصوص در زمان افزایش سریع حجم میوه اهمیت دارد.
2. تغذیه متعادل
تغذیه باید بر اساس نیاز واقعی گیاه و شرایط خاک انجام شود. مصرف بیش از حد یک عنصر میتواند جذب یا تعادل عناصر دیگر را تحت تأثیر قرار دهد، بنابراین برنامه غذایی بهتر است از یک الگوی متوازن پیروی کند.
در این مرحله، توجه به کیفیت کود، روش مصرف و مرحله رشد گیاه اهمیت دارد. همچنین استفاده از آزمایش خاک و در باغهای حرفهای آزمایش برگ میتواند از مصرف بیهدف کود جلوگیری کند.
3. انتخاب رقم و پایه مقاوم
ویژگی ژنتیکی گیاه در حساسیت به ترک خوردگی نقش دارد و برخی ارقام نسبت به تغییرات محیطی مقاومتر هستند. در مطالعات مربوط به گوجهفرنگی نیز تفاوت قابل توجهی میان ارقام از نظر حساسیت به ترک گزارش شده است.
بنابراین در مناطقی که بارندگیهای ناگهانی یا نوسان شدید رطوبت وجود دارد، انتخاب رقم مناسب میتواند یکی از اقدامات پیشگیرانه مهم باشد. هنگام انتخاب پایه و رقم باید شرایط اقلیمی منطقه، نوع خاک و بازار هدف نیز در نظر گرفته شود.
4. مدیریت باغ و کانوپی
مدیریت شاخوبرگ باید به گونهای باشد که ضمن تأمین نور و تهویه مناسب، میوه بیش از حد در معرض تابش مستقیم قرار نگیرد. هرس شدید و حذف تعداد زیادی از برگها میتواند شرایط دمایی نامناسبی برای میوه ایجاد کند.
پوشش سالم برگها همچنین در تعدیل دمای میوه نقش دارد. در پژوهشهای مربوط به ترک گوجهفرنگی، پوشش بهتر میوه توسط شاخوبرگ با کاهش تابش مستقیم و نوسان دمایی ارتباط داشته است.
5. کاربرد تنظیم کننده های رشد و مواد محافظ
برخی تنظیمکنندههای رشد یا مواد محافظ در برنامههای تخصصی باغبانی برای مدیریت رشد یا کاهش برخی تنشها مورد استفاده قرار میگیرند. با این حال، انتخاب ماده، غلظت و زمان مصرف باید بر اساس محصول و دستورالعمل فنی همان ترکیب باشد.
بهترین زمان سمپاشی فروت ست نیز برای همه محصولات یکسان نیست و باید با مرحله رشد و ترکیب مورد استفاده هماهنگ شود. استفاده بیرویه از مواد مختلف نمیتواند جایگزین مدیریت صحیح آب و تغذیه شود.
6. اقدامات پس از برداشت و ذخیره سازی
ترکهای ایجادشده پیش از برداشت میتوانند ماندگاری محصول را کاهش دهند، زیرا بافت آسیبدیده نسبت به ورود عوامل پوسیدگی حساستر است. به همین دلیل، میوههای ترکخورده باید هنگام برداشت از محصولات سالم جدا شوند.
پس از برداشت نیز کاهش ضربه، کنترل دما و جلوگیری از شرایط نامناسب نگهداری اهمیت دارد. محصول سالم و بدون آسیب مکانیکی معمولاً ظرفیت بیشتری برای حفظ کیفیت در زمان حملونقل و انبارداری دارد.
برای کاهش خسارت پس از برداشت، رعایت نکات زیر میتواند مفید باشد:
- تفکیک میوههای ترکخورده
- جلوگیری از ضربه هنگام برداشت
- استفاده از ظروف مناسب حمل
- جلوگیری از فشرده شدن میوهها
- کنترل دمای محل نگهداری
- تنظیم رطوبت محیط انبار
- بازرسی دورهای محصول
- خارج کردن میوههای در حال پوسیدگی
- کاهش زمان انتقال محصول
- رعایت شرایط مناسب بستهبندی
روشهای جلوگیری از ترک خوردن میوه
تأثیرات اقتصادی و زیست محیطی
ترک خوردن میوه تنها یک مشکل ظاهری نیست و میتواند باعث کاهش محصول قابل فروش، افزایش ضایعات، کاهش ماندگاری و افزایش هزینههای جداسازی و بستهبندی شود. هرچه شدت ترک بیشتر باشد، احتمال افت کیفیت تجاری محصول نیز بیشتر خواهد بود.
از نظر اقتصادی، مدیریت صحیح آب و تغذیه میتواند اهمیت زیادی داشته باشد؛ زیرا جلوگیری از تنش معمولاً هزینه کمتری نسبت به جبران خسارت محصول دارد. در مقابل، مصرف بیبرنامه کود و مواد شیمیایی علاوه بر افزایش هزینه تولید، میتواند فشار بیشتری بر محیط زیست وارد کند.
مدیریت اصولی منابع آب، استفاده هدفمند از کودها و کاهش مصرف غیرضروری مواد شیمیایی از مهمترین بخشهای کشاورزی پایدار هستند. بنابراین هدف نباید فقط جلوگیری از ترک خوردگی باشد، بلکه باید کیفیت محصول همراه با حفظ سلامت خاک و منابع طبیعی دنبال شود.
برای مدیریت پایدار باغ، توجه به این موارد اهمیت دارد:
- کاهش مصرف غیرضروری آب
- جلوگیری از کوددهی بدون نیازسنجی
- حفظ سلامت و حاصلخیزی خاک
- استفاده صحیح از بقایای گیاهی
- کاهش ضایعات محصول
- مدیریت اصولی آفات و بیماریها
- حفظ تنوع زیستی باغ
در نهایت، شناخت دقیق عامل ایجاد ترک اهمیت بیشتری از مصرف سریع یک محصول دارد. ممکن است دو باغ با محصول مشابه، به دلیل تفاوت در خاک، اقلیم، رقم و مدیریت آبیاری، واکنش کاملاً متفاوتی نشان دهند.
نتیجهگیری
ترک خوردن میوه معمولاً نتیجه تعامل چند عامل است و نمیتوان برای همه محصولات یک دلیل واحد در نظر گرفت. نوسان رطوبت خاک، بارندگی شدید پس از خشکی، رشد سریع میوه، ویژگی پوست، دمای بالا، رقم، تغذیه نامتعادل و شیوه مدیریت باغ از عوامل مهمی هستند که باید همزمان بررسی شوند.
بهترین رویکرد، مدیریت یکپارچهای است که از انتخاب رقم مناسب آغاز شود و با آبیاری منظم، تغذیه متعادل، حفظ پوشش مناسب شاخوبرگ و برداشت صحیح ادامه پیدا کند. در این شرایط، پیشگیری از ترک خوردگی نه بر پایه یک محصول یا عملیات خاص، بلکه بر اساس مجموعهای از اقدامات هماهنگ انجام میشود.
سوالات متداول
آیا آبیاری زیاد باعث ترک خوردن میوه میشود؟
آبیاری بیش از نیاز گیاه، بهخصوص پس از یک دوره خشکی، میتواند احتمال ترک خوردگی را افزایش دهد. افزایش ناگهانی آب در دسترس ریشه ممکن است سرعت جذب آب و افزایش حجم میوه را بالا ببرد.
آیا ترک خوردگی همیشه به دلیل کمبود کود است؟
خیر. ترک خوردگی میتواند دلایل مختلفی داشته باشد و نوسان رطوبت، بارندگی، دما، ویژگی رقم و سرعت رشد میوه نیز در آن نقش دارند. بنابراین پیش از کوددهی باید عامل اصلی مشخص شود.
چرا بعد از بارندگی شدید ترک روی میوه ایجاد میشود؟
اگر خاک پیش از بارندگی خشک بوده باشد، ورود ناگهانی حجم زیادی از آب میتواند جذب آب توسط گیاه و افزایش حجم میوه را سرعت دهد. اگر پوست نتواند همزمان با بافت داخلی گسترش پیدا کند، احتمال ترک افزایش مییابد.
آیا هرس زیاد میتواند ترک خوردگی را بیشتر کند؟
هرس شدید میتواند میزان قرار گرفتن میوه در معرض نور مستقیم را افزایش دهد و شرایط دمایی آن را تغییر دهد. بنابراین مدیریت شاخوبرگ باید با هدف ایجاد تعادل میان نور، تهویه و پوشش مناسب میوه انجام شود.
آیا میوه ترکخورده قابل استفاده است؟
بستگی به شدت ترک و وضعیت محصول دارد. ترکهای عمیق میتوانند احتمال ورود عوامل پوسیدگی را افزایش دهند، بنابراین میوههای آسیبدیده باید از نظر سلامت و میزان پوسیدگی بررسی و از محصول سالم جدا شوند.